Arabuluculuk, alternatif hukuki uyuşmazlık çözüm yollarından birisidir.

Arabulucu, sistematik teknikler uygulayarak, görüşmek ve müzakerelerde bulunmak amacıyla tarafları bir araya getirerek onların birbirlerini anlamalarını ve bu suretle çözümlerini kendilerinin üretmesini ve aralarında iletişim sürecinin kurulmasını sağlamaya çağlayan tarafsız üçüncü kişidir.

Arabuluculuk kamu düzenini ilgilendirmeyen ve cebri icraya elverişli konularda olmak üzere ihtiyari olarak başvurulabilecek bir çözüm yoludur. Ancak 7036 sayılı İş mahkemeleri Kanunu gereğince  işçi-işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda arabulucuya başvurulması zorunlu yani dava şartı haline geldi. Böylece arabulucuya gitmeden dava yoluna başvurmanın önü kapatılmış oldu. Günlük hayatta çok sık rastlanabilen bu iş hukuku uyuşmazlıklarında arabuluculuğun zorunlu hale getirilmesi bu müesseseyi önemli bir aşama haline getirmiştir. 

Arabulucu, bu süreçte karar veren kişi değildir. Hatta taraflara herhangi bir çözüm de önermez. Taraflar uyuşmazlığı kendileri uzlaşarak çözerler. Arabulucu, tarafların aralarındaki asıl uyuşmazlığı ve menfaatlerini tespit ederek bu konularda tartışmalarını ve çözüm bulmalarını sağlamaya çalışır. Burada taraflar için çözüm üretmede vekillerin önemli bir rolü vardır.